Mezquita-Catedral de Córdoba to jedyna na świecie ważna katedra chrześcijańska wzniesiona wewnątrz działającego meczetu kongregacyjnego Maurów. Budowę rozpoczęto w 785 roku n.e. za panowania Abd al-Rahmana I – pierwszego emira dynastii Umajjadów w Al-Andalus – na miejscu wizygockiej bazyliki. Trzej kolejni kalifowie rozbudowywali salę modlitewną na południe i zachód przez dwa stulecia, osiągając obecne 23 400 metrów kwadratowych i 856 kolumn pod koniec X wieku za rządów al-Hakama II i al-Mansura.
Po chrześcijańskiej rekonkwiście Kordoby w 1236 roku Ferdynand III poświęcił budowlę jako katedrę, nie niszcząc jej. Przez trzy stulecia kolejni biskupi dobudowywali małe kaplice wokół obwodu, podczas gdy sala modlitewna pozostała nienaruszona. Następnie w 1523 roku, za panowania Karola V, kapituła katedralna wstawiła pełną renesansową nawę, transept i chór w sam środek meczetu – przecinając w górę podkowiaste łuki, by wznieść chrześcijański kościół w sercu islamskiej hali. Karol V, odwiedzając ukończone dzieło, miał podobno powiedzieć, że budowniczowie „zniszczyli coś wyjątkowego, by zbudować coś pospolitego”.
Efektem jest jeden z najbardziej niezwykłych architektonicznie budynków w Europie: renesansowa katedra otoczona ze wszystkich stron lasem dwupoziomowych mauretańskich łuków z przeplatającego się jaspisu, marmuru i granitu. UNESCO wpisało Mezquitę na listę światowego dziedzictwa w 1984 roku. Przyciąga około 2 milionów odwiedzających rocznie i pozostaje czynną katolicką katedrą – codzienna msza o 09:30, dodatkowe nabożeństwa w weekendy, z prośbą o zachowanie ciszy podczas liturgii.